രാത്രി (കവിത)
നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിലും രാത്രി ഉറങ്ങുകയാണ്
ആകാശത്തിന്റെ നിറം കറുപ്പാണെങ്കിലും വട്ട പൊട്ടുകുത്തി ചന്ദ്രനും
രാത്രിയുടെ ഉറക്കത്തെ ശല്യപ്പെടുത്തിയില്ല ചുറ്റും താരകങ്ങളും കണ്ണുകൾ ചിമ്മിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഇങ്ങും നിശബ്ദത തളം കെട്ടിനിൽക്കുന്നു. മേഘങ്ങൾ മെല്ലെ മായുന്നത് അറിയാതെ രാത്രി ഗാഢനിദ്രയിൽ തന്നെ
ധരണിയിൽ നിന്നും ചീവീടുകൾ സംഗീതം ആലപിക്കുന്നുണ്ട് എന്നിട്ടും രാത്രി ഉണരുന്നില്ല കാറ്റ് പാലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധവുമായി ചുറ്റും പാറിനടക്കുന്നു.
വാസന അറിയാതെ രാത്രി ഉറങ്ങുകയാണ് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് മർത്യൻ നിലാവിനെ നോക്കി ചോദിച്ചു
എന്തേ രാത്രി ഉണരാത്തെ ഉണരുന്നതും നോക്കി ഞാനും ഉണർന്നിരിക്കുന്നു. ഭ്രാന്ത് അല്ലാതെ എന്താ?
രചന: സുജീഷ് പൂതക്കുളം
Comments ()